• BLOG

    [jestem tylko narratorem]

    👥Magia mojej pracy to balansowanie między storydoing’iem a storytelling’iem. Tak czy inaczej często wskakuje w buty narratora.🎭 🤯Ostatnio pracując z Mitem Ikara, przyglądaliśmy się z rodzicami granicom i potrzebie kontroli – banał? 🧐Popatrz na ten obraz: Grupa siedzi, przerwa, zaczynam słyszeć własny oddech i bicie serca, nikt nie wstaje, nikt nic nie mówi. 🕓<godzinę wcześniej>🕔 Osoby pewnie eksplorowaly role Dedala i Ikara, do czasu zamiany. 👥Narrator lekko zarysował historię.👥 Pierwsze skrzypce w duecie zagrali: – brak poczucia mocy i kontroli. – ale ja nie wiedziałem, że to tak może wyglądać.. – czyli, że ja robię tak samo? – można inaczej? – czy ja naprawdę wierzę, że chcę spróbować? – zrobi…

  • BLOG

    Pozwól sobie

    Pozwól sobie. Nie wiem jak Ciebie, ale mnie nie uczono w szkole, jak poznać i kontrolować emocje, skutkowało to brakiem umiejętności radzenia sobie ze złością, gniewem, smutkiem, cierpieniem i innymi uczuciami co do których nie miałem instrukcji obsługi. Podczas warsztatów, wszyscy niemalże jednogłośnie deklarują, że ważne w życiu jest własne zdanie, pewność siebie, poczucie sprawstwa, asertywność, umiejętność wyrażania emocji i inne mądre słowa. Zajmijmy się własnym zdaniem – z perspektywy Dziecka. W rolach głównych R(odzic), (D)ziecko K(toś) i Babcia/Dziadek/Wujek/Ciocia/Smutek/Złość/Głód/Zimno Akt I R: Idź daj Babci/Dziadkowi/Wujkowi/Cioci buzi, no idź. D: Nieeeee chcę.. R: Idź, idź! D: Nieee chcę.. R: No idź, bo będzie mu smutno! (Komunikat „Idź daj” to komunikat mówiący,…

  • BLOG

    Jak rozmawiać o emocjach?

    Często podczas warsztatów pytam, co trzeba robić żeby być tolerowanym, lubianym? Jest w tym pytaniu, pewna prowokacja, widzisz ją? Jeżeli nie chcesz brać udziału w tej prowokacji, przejdź do następnego zdania, jeżeli chcesz wejść w tę prowokację (czytaj dalej i) sam/a zastanów się, czy coś takiego robisz? Odpowiedź pytaniem na pytanie może nie zaprowadzić daleko, tym razem jednak spróbuję: czy trzeba cokolwiek robić, żeby być tolerowanym i/lub lubianym? Jeżeli masz wątpliwości, to może nawet sobie nie wyobrażaj co może dziać się z osobą która, jest w szkole podstawowej, liceum, technikum, zostawiona sam na sam z takim pytaniem. Jak w takim razie rozmawiać o emocjach? Przede wszystkim zacznij. [jak?] Np. zastanów…

  • BLOG

    czy z tylu różnych dróg przez życie, każdy ma prawo wybrać źle?

    W czwartek pod koniec warsztatu dla nauczycieli, jedna z osób uczestniczących, zapytała czy widziałem film 7 Uczuć, bo jest tam dokładnie to o czym mówię. Film widziałem dzień później, jednak nie musiałem go widzieć żeby móc powiedzieć, że wielu dorosłych gdy byłem dzieckiem, nas wtedy zawiodło. Jako dorosły też zawiodłem wiele młodszych osób, na szczęście narzędzie którym pracuję, daje mi szansę, żeby się przed tym uchronić. [jak?] Drama uczy jak być ciekawym, jak zadawać pytania, szukać właściwych odpowiedzi i jeszcze bardziej właściwych pytań. Jak nie sprzedawać prawd objawionych, jak mówić, nie wiem/dowiem się/sprawdzę. Każdy z nas jest ekspertem od swojego życia, każdy ma prawo do błędów. KAŻDY. Jak pisał S.…

  • BLOG

    od jakiegoś czasu powtarzam, że ostatnio nic mi się nie udało..

    [od jakiegoś czasu powtarzam, że ostatnio nic mi się nie udało. Życzę Wam tego samego.] Wyobraź sobie, że tak rozpoczęty warsztat, z budowania pewności siebie, zadział. [ale jak?] <krótkie wprowadzenie> Płaszcz eksperta/ fotel eksperta to technika dramowa w której wchodzisz w rolę eksperta od swojego życia (możesz wejść w rolę eksperta od innych rzeczy, ale na potrzeby tego posta, datuje sobie, tę alternatywe.) Znasz odpowiedzi na wszystkie pytania pracujesz nad sprawami które na przykład jest ci trudno rozwiązać, zmierzyć. Druga osoba dostaje na kartce pytania od ciebie które chciałbyś chciałabyś zadać ekspertowi i ta osoba wchodzi w twoją rolę. (dla dramy to zbrodnicze uproszczenie ale żeby pokazać o co mi…

  • BLOG

    V Poziomów świadomości

    Co byś zrobił/a gdybym powiedział Ci, że mam narzędzie do zwalniania i przyśpieszania czasu? W Dramie ogranicza Cię kilka rzeczy: – wyobraźnia, – wrażliwość, – umiejętności, – gotowość osób uczestniczących do pracy, niech będzie że tyle. Pewnie zastanawiasz się teraz co z Czasem? pomijając czas przeznaczony na warsztat, to drama daje nam ogromne narzędzie do pracy z nim jakim jest stopklatka. W stopklatce możesz zatrzymać czas, wybiec w przeszłość czy przyszłość. [czujesz to?] Osoba, prowadząca, na hasło „stopklatka” we współpracy z Czasem zatrzymuje Cię, możesz oddychać, mrugać, kichać, ziewać lepiej nie.. starasz się jednak nie ruszać, zastygasz, sam lub z kimś. Jak widzisz nie chodzi tylko o postawę jaką przyjmują…

  • BLOG

    Karty ról część III

    Wyobraź sobie scenę w teatrze, próba generalna. Teraz zobacz osobę przygotowującą się do wejścia na scenę. Trzyma w rękach długi opis roli, którą ma zamiar odegrać, czyta go ostatni raz. [masz to?] Wchodzi. Wypełnia rolę i scenę swoją twórczością, doświadczeniami kreuje postać w charakterystyczny sposób.. Chwilę później, brawa i kurtyna opada. Wyobraź sobie salę, taką na której czasami bywasz albo prowadzisz warsztaty, na tej sali w odległości metra stoi naprzeciwko siebie dwanaście osób, czytają coś z kartki. Te kartki, to karty ról. W tym momencie, osoby już wiedzą, kim są, ile mają lat, jak mają na imię, jaki mają status społeczny, w jakiej sytuacji się znajdują, mogą znać swoje intencje,…

  • BLOG

    Karty ról część II

    Krótsza karta roli może spowodować osadzenie „w postaci” wątków osobistych bardziej rozwojowych dla osoby uczestniczącej która sama wybiera, z jakim tematem chce się mierzyć. Zwracaj uwagę, by nawiązywały one do celu warsztatu, szkolenia, coachingu, lekcji. Przy dłuższych kartach ról zmniejszasz szansę na pracę z wątkami osobistymi bardziej rozwojowymi dla osoby uczestniczącej, która sama mogłaby wybrać, z jakimi tematami aktualnie chciałaby pracować Kiedy nie polecam, krótkich opisów. – Na początku pracy z grupą, gdy poziom bezpieczeństwa może być niski. – Gdy grupa praktycznie jeszcze nie powstała. – Gdy osoby potrzebują konkretnych instrukcji, to ten etap kreatywności który potrzebuje ram, żeby wyjść ponad. – W grupach które doświadczyły/ają przemocy. Kiedy dłuższe opisy,…

  • BLOG

    Karty ról część I

    „Zagraj siebie samego takim, jakim nigdy nie byłeś, tak byś zaczął być takim, jakim mógłbyś być. Bądź swoją własną inspiracją, swym własnym autorem, swym własnym aktorem, swym własnym terapeutą i wreszcie swym własnym Stwórcą.” J.L. Moreno Zastanawiałem się nad tym która technika jest bezpieczniejsza, (swoją drogą o bezpieczeństwie w dramie powinienem napisać oddzielny post) i przyznam, że nie wiem. Na pewno na stymulatorach i kartach ról można pracować dramaterapeutycznie czy psychodramatycznie – czyli bardzo głęboko. Można też pracować na lekcjach, szkoleniach, warsztatach, treningach, coachingach. Można, ale jak? Zacznę od początku: Czym są karty ról? Karta ról to opis postaci którą tworzysz, by wcieliły się w nią osoby z którymi pracujesz.…

  • BLOG

    Moje Wartości czyli 17.09

    17.09 to, dzień w którym, warto porozmawiać o wartościach, zacznę od wiersza Jacka Podsiadło. A jeśli mój syn (któremu pozostawiłbym przecież wolny wybór), dorósłszy, zechciałby jednak umierać za ojczyznę, zaprowadziłbym go do lasu i powiedział: „pamiętaj szyszka to rzecz święta.” Będzie dziś o wartościach. O tym dlaczego powinniśmy trzy razy pomyśleć zanim damy sobie prawo do indoktrynowania ich co jest dobre, a co złe. Rodzice podczas warsztatów związanych z bezpieczeństwem w sieci, bardzo często pytają „jak to jest zabraniać im korzystania z komputera czy nie?” Wybór jest faktycznie trudny, jak mówią rodzice: mierzymy się z mniejszym złem. W większości przypadków mamy do wyboru albo narazić dzieci na kontakt z rzeczami/…